تبلیغات
دلم گرفته - شب و دل تنگی من


  شب و دل تنگی من

چهارشنبه 14 دی 1384

 

شبانه

وه! چه شب‌های ِ سحرْسوخته

 

 

من

خسته

 

 

در بستر ِ بی‌خوابیی ِ خویش

در ِ بی‌پاسخ ِ ویرانه‌ی ِ هر خاطره را کز تو در آن
یادگاری به‌نشان داشته‌ام کوفته‌ام.


کس نپرسید ز کوبنده ولیک
با صدای ِ تو که مییپیچد در خاطر ِ من:
«ــ کیست کوبنده‌ی ِ در؟»


هیچ در باز نشد
تا خطوط ِ گُم و رویائیی ِ رُخسار ِ تو را
بازیابم من یک بار ِ دگر...


آه! تنها همه‌جا، از تک ِ تاریک، فراموشیی ِ کور
سوی ِ من داد آواز
پاسخی کوته و سرد:
«ــ مُرد دل‌بند ِ تو، مَرد!»


راست است این سخنان:
من چنان آینه‌وار
در نظرگاه ِ تو اِستادم پاک،
که چو رفتی ز برم
چیزی از ماحصل ِ عشق ِ تو بر جای نماند
در خیال و نظرم
غیر ِ اندوهی در دل، غیر ِ نامی به زبان،
جز خطوط ِ گُم و ناپیدائی
در رسوب ِ غم ِ روزان و شبان...




لیک ازین فاجعه‌ی ِ ناباور

با غریوی که

 

 

ز دیدار ِ به‌ناهنگام‌ات

ریخت در خلوت و خاموشیی ِ دهلیز ِ فراموشیی ِ من،

در دل ِ آینه

 

 

باز

سایه می گیرد رنگ
در اتاق ِ تاریک
شبحی می‌کشد از پنجره سر،
در اجاق ِ خاموش
شعله‌ئی می‌جهد از خاکستر.


من درین بستر ِ بی‌خوابیی ِ راز
نقش ِ رویائیی ِ رُخسار ِ تو می‌جویم باز.


با همه چشم تو را می جویم
با همه شوق تو را می‌خواهم
زیر ِ لب باز تو را می خوانم
دائم آهسته به‌نام


ای مسیحا!

 

 

اینک!

مرده‌ئی در دل ِ تابوت تکان مییخورد آرام‌آرام...

زندان قصر

۱۳۳۳

موضوع مطلب : ناز چشمای تو ,

نوشته شده در چهارشنبه 14 دی 1384 و ساعت 01:01 ق.ظ توسط : محمد

|+| نظر ها ()