تبلیغات
دلم گرفته - دلم برایت تنگ خواهد شد


  دلم برایت تنگ خواهد شد

جمعه 29 مهر 1384

 

الا ای آهوی وحشی کجایی
                                             مرا با توست چندین آشنایی
دو تنها و دو سرگردان دو بیکس
                                            دد و دامت کمین از پیش و از پس
بیا تا حال یکدیگر بدانیم
                                             مراد هم بجوییم ار توانیم
که میبینم که این دشت مشوش
                                             چراگاهی ندارد خرم و خوش
که خواهد شد بگویید ای حبیبان
                                             رفیق بیکسان یار غریبان
مگر خضر مبارک پی درآید
                                            ز یمن همتش کاری گشاید
مگر وقت وفا پروردن آمد
                                            که فالم ( لا تذرنی فردا ) آمد
چنینم هست یاد از پیر دانا
                                            فراموشم نشد، هرگز همانا
که روزی رهروی در سرزمینی
                                            به لطفش گفت رندی ره نشینی
که ای سالک چه در انبانه داری
                                            بیا دامی بنه گر دانه داری
جوابش داد آری دانه دارم
                                           ولی سیمرغ میباید شکارم
بگفتا چون به دست آری نشانش
                                           که او خود بینشان است آشیانش
بگفتا گرچه این امر محال است

                                           ولیکن نا امیدی هم وبال است

نیاز من چه وزن آرد بدین ساز

                                           که خورشید غنی شد کیسه پرداز
ولی تا جان بود در تن بکوشم

                                          بود کز جام او یک جرعه نوشم

چو آن سرو روان شد کاروانی
                                           چو شاخ سرو میکن دیده بانی
مده جام می و پای گل از دست
                                           ولی غافل مباش از دهر بد مست
لب سر چشمه ای و طرف جویی
                                           نم اشکی و با خود گفت و گویی
به یاد رفتگان و دوستداران
                                           موافق گرد با ابر بهاران

چو نالان آمدت آب روان پیش
                                           مدد بخشش از آب دیده خویش
نکرد آن همدم دیرین مدارا
                                           مسلمانان مسلمانان خدا را

چنان بیرحم زد تیغ جدایی
                                           که گویی خود نبودست آشنایی

برفت و طبع خوشباشم خرین کرد

                                          برادر با برادر کی چنین کرد
مگر خضر مبارک پی تواند
                                           که این تنها بدان تنها رساند
تو گوهر بین و از خر مهره بگذر
                                           ز طرزی کان نگردد شهره بگذر
چو من ماهی کلک آرم به تحریر
                                           تو از نون والقلم میپرس تفسیر
روان را با سخن درهم سرشتم
                                           در آن تخمی که حاصل بود کشتم
فرح بخشی در این ترکیب پیداست
                                           که مغز شعر و نغز و جان اجزاست
بیا وز نکهت این طیب امید
                                           مشام جان معطر ساز جاوید
که این نافه ز چین جیب حور است
                                           نه زان آهو که از مردم نفور است
رفیقان قدر یکدیگر بدانید
                                          که تا در وادی هجران نمانید
مقالات نصیحت گو همین است
                                          که سنگ انداز هجران در کمین است

درین وادی به بانگ سیل بشنو

                                          که صد من خون مظلومان به یک جو

پر جبریل را اینجا بسوزند

                                         بدان تا کودکان آتش فروزند

سخن گفتن که را یار است اینجا

                                        تعالی الله چه استغناست اینجا

 

موضوع مطلب : ناز چشمای تو ,

نوشته شده در جمعه 29 مهر 1384 و ساعت 01:10 ق.ظ توسط : محمد

|+| نظر ها ()